Oceń: (0) (0)

Puszek

, 2012-01-28 15:32:20, 5 odp

zadanie 1 Opisz budowę, oraz rolę ośrodkowego...

układu nerwowego i obwodowego.
zadanie 2
Wymień zadania układu nerwowego.
Z biologi
POMÓŻCIE !
Tylko tak na poziomie pierwszej gim .

Odpowiedzi udzielone na to pytanie

5 minut temu


Oceń: (0) (1)

~ania15humanistka 2012-01-28 22:13:21

Wojskowa po co mu to pisalaś? Ja się juz oduczyłam i nie będę nikogo wyręczać. Poza tym to wszystko w podręczniku pisze niezaleznie z jakiego korzysta, bo to program dla I gim.

Rozrywka 11 minut temu

Zobacz też: Znacie jakieś nuty na flet?
Oceń: (1) (0)

kura11 2012-01-28 20:55:41

Układ nerwowy
Układ nerwowy (łac. systema
nervosum; ang. nervous system ) – u
organizmów wielokomórkowych jest
to zbiór wyspecjalizowanych komórek,
pozostających ze sobą w złożonych
relacjach funkcjonalnych i
strukturalnych, odpowiadający za
sterowanie aktywnością organizmu .
Układ nerwowy jest w stanie wykryć
określone zmiany zachodzące w
otoczeniu i wywołać w związku z tym
odpowiednią reakcję organizmu.
Jest zbudowany z komórek
nerwowych oraz komórek glejowych.
Z punktu widzenia histologii , zbiór
komórek nerwowych bywa nazywany
tkanką nerwową, zaś zbiór komórek
glejowych - tkanką glejową[1][ 2] .
Jednak komórki nerwowe i glejowe nie
są od siebie odseparowane, ale
wspólnie razem tworzą zwartą masę,
stąd też wielu autorów uważa, że
rozdzielanie układu nerwowego na
dwie tkanki jest niepoprawne,
nierzeczywiste i w związku z tym
przyjmują istnienie w układzie
nerwowym tylko jednej tkanki
nerwowej, którą tworzą zarówno
komórki nerwowe, jak i glejowe [3][4 ] .
Komórki nerwowe charakteryzują się
zdolnością do wytwarzania,
przekazywania innym komórkom i
odbierania od innych komórek
specyficznych sygnałów a także
zdolnością do przekształcania tego
sygnału, kiedy jest on przekazywany z
komórki do komórki. Sygnał ten ma
charakter elektrochemiczny[5] Pewne
rodzaje komórek nerwowych są w
stanie wytworzyć ten sygnał na skutek
oddziaływań zewnętrznych, takich jak
odkształcenia mechaniczne komórki
nerwowej, bądź zadziałanie
promieniowania
elektromagnetycznego w zakresie
światła widzialnego. Inne komórki
nerwowe są w stanie przekazać taki
sygnał komórkom mięśniowym, dla
których stanowi on impuls sterujący
kurczeniem się i rozkurczaniem
mięśni. Tym samym pewien typ
komórki nerwowej, bądź grupa takich
komórek, jest w stanie zarejestrować
oddziałujący bodziec, na tej podstawie
wygenerować sygnał, jaki przesłany do
określonych komórek mięśniowych
wywołuje skurcz i rozkurcz
określonych mięśni, a więc wywołuje
reakcję ruchową w odpowiedzi na
działający bodziec. Aby taka reakcja
była możliwa, komórki nerwowe
muszą strukturalnie i funkcjonalnie
połączyć to miejsce organizmu, na
które oddziałuje bodziec, z tym
miejscem organizmu, jakie wykonuje
reakcję. W związku z tym komórki
nerwowe tworzące układ nerwowy nie
są rozmieszczone dowolnie, ale
tworzą konkretne obwody czy też sieci
wzajemnie połączonych komórek
przesyłających w swoim obrębie
sygnały z miejsca początkowego do
miejsca docelowego. Komórki
nerwowe współpracują ściśle z
komórkami glejowymi, które pełnią
role pomocnicze, m.in. biorą udział w
odżywianiu komórek nerwowych,
syntetyzują pewne substancje
chemiczne a następnie przekazują je
komórkom nerwowym.
Znaczenie i złożoność budowy układu
nerwowego wzrasta wraz ze stopniem
rozwoju ewolucyjnego organizmów.
Przede wszystkim, wraz z rozwojem
ewolucyjnym wzrasta komplikacja tych
części sieci komórek nerwowych, które
modulują sygnały przesyłane
pomiędzy punktem początkowym a
końcowym. W efekcie czego bardziej
rozwinięte organizmy charakteryzują
się bogatszą aktywnością
behawioralną i większą dowolnością
kształtowania swoich reakcji,
wykraczających poza fizjologiczny
automatyzm bodziec-reakcja. Ale
oprócz odbioru bodźców z
zewnętrznego środowiska, modyfikacji
własnej aktywności na tej podstawie i
sterowania zachowaniem się, układ
nerwowy kontroluje także - u bardziej
rozwiniętych organizmów - pracę
narządów wewnętrznych, gruczołów
wydzielania zewnętrznego
(wydzielających np. pot ), jak i
wewnętrznego (wydzielających
hormony), reguluje homeostazę ,
tworzy też zjawiska takie, jak sen i
emocje . U kręgowców, do których
zalicza się również człowiek, układ
nerwowy tworzy skupiony, centralny
układ ośrodkowy (w postaci rdzenia
kręgowego i mózgowia), oraz
luźniejszy, rozproszony układ
obwodowy, zapewniający połączenia
nerwowe pomiędzy układem
ośrodkowym a całą resztą organizmu
[1][ 2][3 ][4] [6][ 7] .
O układzie nerwowym ogólnie
Komórki nerwowe
Osobny artykuł: Neuron.
Podstawową komórką układu
nerwowego jest komórka nerwowa -
neuron. To właśnie ta komórka
charakteryzuje się zdolnością do
wytwarzania, przekazywania,
odbierania i przetwarzania
specyficznych sygnałów
elektrochemicznych, którym przypisuje
się istotne znaczenie w przetwarzaniu
informacji o otoczeniu i
podejmowaniu decyzji dotyczących
reakcji. Komórki nerwowe występują
w świecie przyrody w rozmaitych
kształtach i wyróżnia się wiele ich
rodzajów. Neuron, jak każda inna
typowa komórka eukariotyczna ,
zawiera w sobie jądro komórkowe i
inne organelle. Miejsce, w jakim
znajdują się te struktury nazywane jest
ciałem komórkowym (soma,
perykarion). Ciało komórkowe
charakteryzuje się wypukłym kształtem
od którego odchodzą cienkie nitki -
wypustki. Wypustki te są dwojakiego
rodzaju. Nazywa się je dendrytami,
jeżeli są to funkcjonalne przedłużenia
ciała komórkowego przeznaczone do
odbierania sygnałów od innych
komórek, oraz aksonami, jeżeli są to
wypustki przeznaczone do przesyłania
własnego sygnału do innych komórek.
Zarówno pojedynczy dendryt jak i
pojedynczy akson może się
rozgałęziać. Niektóre rodzaje komórek
nerwowych wyróżniają się niezwykle
rozgałęzionym drzewkiem
dendrytycznym. Od ciała
komórkowego może odchodzić wiele
dendrytów, ale akson zawsze tylko
jeden. Miejsce, w jakim akson
odchodzi od ciała komórkowego, nosi
nazwę wzgórka aksonalnego i to
właśnie w tym miejscu komórka
nerwowa generuje krótki impuls
elektryczny, jaki następnie wysyła
wzdłuż aksonu [6][ 7] .
Przekazywanie sygnału
Osobny artykuł: Synapsa .
Impuls elektryczny generowany we
wzgórku aksonalnym formalnie
nazywany jest potencjałem
czynnościowym neuronu. W sposób
mniej formalny zjawisko to określane
bywa także jako "strzał", czy też
"odpalenie" neuronu [8] . Zjawisko
polega na lokalnej wymianie między
wnętrzem komórki a jej otoczeniem
molekuł posiadających ładunek
elektryczny - jonów[6] [7] . Choć nie
mamy tu do czynienia z przewodem
elektrycznym, mamy do czynienia z
przepływem prądu elektrycznego ,
bowiem z punktu widzenia fizyki,
prądem elektrycznym nazywamy
przepływ jakichkolwiek cząsteczek (czy
też molekuł) posiadających ładunek
elektryczny, a więc i jonów, a nie tylko
elektronów w przewodzie
miedzianym, czy aluminiowym.
Impuls ten stanowi niejako wyraz
"decyzji" neuronu o tym, czy ma on
przekazywać sygnał następnej
komórce. Impuls taki powstaje
wówczas, gdy neuron otrzymuje
sygnały z innych komórek, ale sygnały
o odpowiedniej konfiguracji. Raz
wygenerowany, przenosi się wzdłuż
aksonu i dociera na zakończenie
aksonu, gdzie inicjuje kolejne procesy
zmierzające do przekazania sygnału
innej komórce. Dzięki temu, że akson
posiada rozgałęzienia, sygnał taki
może dotrzeć do więcej niż jednej
komórki - jeżeli poszczególne
rozgałęzienia aksonu komunikują się z
innymi komórkami. Miejsce takiej
komunikacji nazywa się synapsą.
Statystycznie najwięcej zakończeń
aksonalnych dociera w okolice
dendrytów komórki odbierającej
sygnały, zaś najwięcej synaps jest
tworzonych pomiędzy zakończeniem
aksonalnym a kolcem dendrytycznym
[9] - specjalną wypustką na
powierzchni dendrytu, jaka
najprawdopodobniej służy właśnie do
tworzenia synaps (aczkolwiek nie
wszystkie rodzaje neuronów tworzą
kolce dendrytyczne)[6 ][7] .
Warto jednak wiedzieć, że neuron jest
w stanie tworzyć synapsy właściwie w
dowolnym miejscu, także i na
powierzchni ciała komórkowego, jak i
na powierzchni aksonu. Synapsy w
tych miejscach występują rzadziej i
charakteryzują się wyjątkowymi
cechami. Ciało komórkowe znajduje
się bliżej wzgórka aksonalnego niż
dendryty, zatem przekazywanie
sygnałów na synapsie utworzonej na
ciele komórkowym znacznie
efektywniej wpływa na ostateczne
wygenerowanie, bądź wręcz
przeciwnie, na zatrzymanie
generowania potencjału
czynnościowego. Celem dla
potencjału czynnościowego, gdy już
zostanie wygenerowany, jest sam
koniec aksonu - zakończenie
aksonalne. Docierając na sam kraniec
aksonu potencjał czynnościowy pełni
tam rolę dostarczyciela "rozkazu" z
ciała komórkowego, rozkazu do
zainicjowania końcowego etapu
przekazania sygnału innej komórce.
Synapsy tworzone z aksonami
neuronów są ulokowane właśnie na
tych zakończeniach. Sygnał z takiej
synapsy potrafi wpływać na efekt
wywoływany przez docierający tam
potencjał czynnościowy. W efekcie
działania synaps między akson-akson
potencjał czynnościowy będzie mógł
wywołać większą, bądź mniejszą niż
zazwyczaj reakcję u komórki
odbierającej sygnał[6] [7][10 ].
Samo przekazanie sygnału między
jedną a drugą komórką odbywa się
inaczej w zależności od rodzaju
synapsy. W przypadku najczęstszych,
najlepiej poznanych, ale i najbardziej
skomplikowanych synaps
chemicznych, ostateczne przekazanie
sygnału odbywa się po przez
wydalenie z zakończenia aksonalnego
pewnych substancji chemicznych
nazywanych neuroprzekaźnikami . Z
chwilą, kiedy dotrą one do
powierzchni innej komórki i zostaną
przez nią zidentyfikowane, będą
mogły wywołać w tej komórce
odpowiednie zmiany. Każdy jeden
rodzaj neuroprzekaźnika posiada
właściwe dla siebie białka receptorowe
ulokowane w błonie komórkowej
neuronu. Aby synapsa funkcjonowała
prawidłowo, neuroprzekaźnik
uwalniany przez zakończenie
aksonalne musi posiadać właściwe dla
siebie białka receptorowe w błonie
komórkowej neuronu, któremu ma
przekazać sygnał. Inaczej
neuroprzekaźnik nie będzie miał z
czym wejść w interakcję i sygnał nie
zostanie przekazany. Natomiast to, co
ten sygnał oznacza, a więc jaki efekt
wywołany zostanie detekcją
neuroprzekaźnika (np zwiększający
lub zmniejszający szansę na
wygenerowanie potencjału
czynnościowego), zależy od rodzaju
białka receptorowego[6] [7][ 11].
Obwody neuronalne i odruchy
Osobne artykuły: Odruch
i Neurobiologia .
Schemat prostego obwodu: bodziec
(S) oddziałuje na neuron czuciowy (A),
który przekazuje informację komórce
ruchowej (B) , stymulującej efektor (Ef),
w tym przypadku - komórki
mięśniowe.
Układ nerwowy funkcjonuje na
zasadzie przekazywania sygnałów z
jednej komórki nerwowej do innych,
lub do komórek mięśniowych, czy też
gruczołów. Neurony tworzą
wzajemnie powiązane ze sobą
strukturalnie i funkcjonalnie sieci, czy
też obwody po których przesyłane są
sygnały. W sposób uproszczony
można takie sieci przedstawić
graficznie, gdzie ciało komórkowe i
dendryty neuronu będą
reprezentowane przez wypełniony
okrąg, czy też kropkę, zaś akson -
przez odchodzącą od tejże kropki
prostą, bądź krzywą, zależnie od
potrzeb wizualizacji. W ten sposób na
ilustracji obok ukazano uogólniony
schemat najprostszego odwodu
neuronalnego. Składają się na niego
dwa neurony: czuciowy i ruchowy.
Neuron czuciowy w tym przykładzie
jest taką komórką, która potrafi
wygenerować potencjał czynnościowy
w odpowiedzi na bodziec zewnętrzny i
przyjmijmy, że chodzi tutaj o
mechaniczne odkształcenie neuronu
pod wpływem bezpośredniej siły
fizycznej przyłożonej w jego
sąsiedztwie. Przekazuje swój sygnał
komórce ruchowej, która na tej
podstawie generuje własne sygnały i
przekazuje je komórkom
mięśniowym. Taka sieć nerwowa
umożliwia powstanie automatycznej
reakcji ruchowej organizmu pod
wpływem stymulacji dotykowej.
Schemat samosterującego się
obwodu. Obwód główny: S - bodziec;
A - neuron czuciowy; B - interneuron;
C - neuron ruchowy; Ef - efektor,
komórki mięśniowe. Obwód
dodatkowy: D - odgałęzienie aksonu
neuronu ruchowego; E - neuron
dodatkowy, który jeżeli jest
pobudzający, dodatkowo wzmacnia
aktywację neuronu (B) , jeżeli zaś jest
hamujący, to hamuje neuron (B ).
Bardziej rozwinięte sieci nerwowe
zawierają na drodze przekazywania
sygnału stacje pośredniczące
(interneurony), jak również ich
aktywność jest modyfikowana przez
sygnały przekazywane z dodatkowych
obwodów, bądź w ogóle z innych
sieci. Obwody komórek nerwowych
mogą sterować własną aktywnością,
jeżeli z punktu końcowego przekażą
połączenia wsteczne do punktu
początkowego - wraz z napływem
stymulacji połączenie wsteczne może
dodatkowo jeszcze bardziej nasilać
aktywność punktu początkowego,
bądź wręcz przeciwnie, hamować jego
aktywność. Wyidealizowany przykład
takiego obwodu przedstawiono na
ilustracji obok.
Dywergencja neuronów.
Konwergencja neuronów.
W ten sposób funkcjonują proste
odruchy, jakie są podstawą
zachowania prymitywnych
organizmów, zaś u bardziej
rozwiniętych stanowią także podstawę
funkcjonowania narządów
wewnętrznych, np. sterując motoryką
żołądkowo-jelitową. Układ nerwowy
człowieka, podobnie jak innych
organizmów, pełny jest tego typu sieci
i to nie tylko w zakresie motoryki
żołądkowo-jelitowej. Układ nerwowy
kręgowców, w tym i człowieka, spaja
ze sobą te części ciała, na które
oddziałują bodźce, z tymi częściami,
które mają wykonywać reakcje w
odpowiedzi na te bodźce. Cechą
znamienną w większości takich
połączeń u kręgowców jest to, że
receptory przesyłają informacje o
bodźcach aksonami komórek
czuciowych do rdzenia kręgowego i
pnia mózgu , gdzie stymulacja
przełączana jest na neurony ruchowe
i dalej, ich aksonami, wyprowadzana
jest do mięśni. Rdzeń kręgowy i pień
mózgu to twory ośrodkowego układu
nerwowego, stąd aksony czuciowe
doprowadzające informacje do
rdzenia i pnia nazywane są włóknami
dośrodkowymi, zaś aksony ruchowe,
wyprowadzające z nich informacje do
mięśni - włóknami odśrodkowymi.
Rdzeń kręgowy i pień mózgu
kręgowców realizują wiele różnego
rodzaju odruchów rdzeniowych i
pniowych. Typowym przykładem może
być odruch miotatyczny, nazywany
także odruchem na rozciąganie, który
lekarze neurolodzy badają w postaci
odruchu skokowego z mięśnia
brzuchatego łydki, odruchu
kolanowego z mięśnia czworogłowego
uda, oraz odruchów z mięśni ramion:
z mięśnia dwugłowego i z trójgłowego
[3] .
Pobudzenie w układzie nerwowym nie
zawsze pokonuje prostą drogę od
receptora do efektora. Powszechnym
zjawiskiem jest hierarchiczna budowa
sieci nerwowych oraz dywergencja i
konwergencja połączeń między
neuronami. Pojęcie dywergencji
odnosi się do sytuacji, gdy pojedyncza
komórka nerwowa, dzięki
odgałęzieniom aksonu, tworzy
połączenia z większą liczbą komórek.
W przypadku większej sieci
zorganizowanej w ten sposób sprawia
to, że stymulacja jednej, początkowej
komórki pozwala rozprzestrzeniać
sygnał na kolejne i liczniejsze elementy
takiego obwodu. Pojęcie konwergencji
oznacza sytuację odwrotną, kiedy to
kilka komórek tworzy synapsy z
jednym neuronem. W przypadku
większej sieci zorganizowanej w ten
sposób, zbieganie się sygnałów
różnych komórek na jedną pozwala
na integrację informacji [10][12] .

Oceń: (0) (0)

Puszek 2012-01-28 20:47:39

Dziękuje

Oceń: (0) (0)

MarcoKaka 2012-01-28 20:45:42

Kolejna która robi za kogoś lekcje.:)

Oceń: (1) (0)

kura11 2012-01-28 20:44:10

zad. 2

Funkcje:
- Odbiera i analizuje bodźce ze
środowiska zewnętrznego i
wewnętrznego.
- Reaguje na bodźce.
- Kontroluje pracę narządów
wewnętrznych.
- Odpowiada za wyższe
czynności nerwowe (pamięć ,
inteligencja).
Podział układu nerwowego wg
kryterium anatomicznego.
- Ośrodkowy (centralny) układ
nerwowy: mózgowie, rdzeń
kręgowy.
- Obwodowy:
- Nerwy czaszkowe (odchodzą
od mózgu) – 12 par
- Nerwy rdzeniowe (odchodzą
od rdzenia) – 31 par
Mózg i rdzeń kręgowy chronione
są przez kości czaszki i
kręgosłupa oraz przez 3 błony z
tkanki łącznej przylegające do
mózgu i rdzenia – opony
mózgowe: miękka, pajęcza i
twarda.
Między opona miękka a pajęczą
jest przestrzeń – jama
podpajęczynówka. W tej jamie w
kanale środkowym rdzenia
kręgowego oraz w komorach
mózgu jest płyn mózgowo –
rdzeniowy
Ciała komórek nerwowych
tworzą istotę szara tkanki
nerwowej, a wypustki – istotę
białą.
Budowa rdzenia kręgowego.
Przez korzonki grzbietowe
wnikają do rdzenia neurony
czuciowe, a przez korzonki
brzuszne wychodzą z rdzenia
neurony ruchowe transportujące
impulsy do mięśni i gruczołów.
Funkcje rdzenia kręgowego:
- Przesyła bodźce do mięśni
- Przewodzi impulsy z i do
mózgu
- Unerwia skórę, mięśnie
gruczoły, ukł. Naczyniowy
- Znajdują się w nim ośrodki
odruchów bezwarunkowych

Zgłoś nadużycie

Dodaj odpowiedź do pytania

Teraz bez logowania

Zadaj własne pytanie

Teraz bez logowania

Inne pytania z tej kategorii

Jaki najbardziej...

Autor: Olik3, Odpowiedzi: 17

Jak poznać że kwaśna...

Autor: Pierdziel, Odpowiedzi: 1

Jak utworzyć z tego...

Autor: sylwusia007, Odpowiedzi: 1

Wyjaśnij dlaczego w...

Autor: 123456789, Odpowiedzi: 2

Dziedzina biologi...

Autor: aGaCiA2806, Odpowiedzi: 4

Linki