Oceń: (0) (0)

matusia123

, 2006-11-28 15:00:45, 8 odp
Tematy: kobiety

Jak ubierano się w starożytnej Grecji??

Jak ubierali się mężczyźni, a jak ubierały się  kobiety na codzień w starożytnej Grecji


Jak ubierali się mężczyzni, a jak ubierały się kobiety na urocyzstosci, wzjscia...itp. w starożytnej grecji

Odpowiedzi udzielone na to pytanie

5 minut temu


Oceń: (0) (1)

jahwe 2012-10-14 15:32:54

a dlaczego a poco a komu to potrzebne?

Oceń: (0) (1)

~yuyt 2011-10-12 16:28:09

nie wiem o co latA

Oceń: (1) (0)

almer 2011-10-02 17:45:02

latali na golasa

Oceń: (0) (0)

~aaaa 2011-05-27 18:55:10

czy podcinanie żył boli???

Oceń: (0) (0)

~biednaa 2011-05-27 18:52:56

Ej co zrobić gdy rodzic Cię bije???

Oceń: (0) (0)

Sweden 2010-11-13 12:33:17

Jak wygłądały domy greków??

Oceń: (1) (0)

~Kamyk 2010-11-03 20:41:21

W starożytnej Grecji ubranie składało się z długiego pasa białego materiału, który okrywał ciało. Z czasem wprowadzono epiblematię, czyli okrycie wierzchnie oraz endymatę – okrycie bezpośrednio na ciało, stosowane głównie w domu. Endymata była również używana jako przykrycie dla śpiącego Greka. W czasach Homera strój składał się już z kilku pasów materiału, dla kobiet zwanych peplos, zaś dla mężczyzn – chiton.

Grecy nosili czapki wysokie, w formie stożka lub walca, czasami płaskie ozdobione pióropuszem. Rybacy, marynarze oraz robotnicy nosili stożkowate czapki zwane pilos. Wśród kobiet ateńskich popularnością cieszyły się kredemnon – chustki na głowę.

Uczesanie było podobne zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Wszyscy nosili długie włosy (mężczyźni nie golili także zarostu). Kobiety wplatały sobie czasami kolorowe wstążki we włosy. Później rozwinęła się moda na krótkie włosy u mężczyzn, lecz tylko młodych. Kobiety urozmaicały fryzurę wysokimi kokami, bądź upinając włosy w tzw. koński ogon.

Obuwie było używane tylko poza domem. Na co dzień noszono lekkie sandały – pedilia. Na dłuższą drogę ubierano mocniejsze i wyższe buty.

Biżuteria u kobiet greckich była bardzo popularna. Noszono kolczyki, pierścionki, bransoletki oraz kosztowne agrafy. W Grecji znane i używane były także damskie torebki.

Grecki strój codzienny był bardzo skromny i prosty. Ludzie ubierali tzw. peplos, czyli prostokątny płat materii wełnianej, najczęściej koloru żółtego lub niebieskiego, którym owijano ciało. Górną część zaginano i odrzucano na zewnątrz. Po owinięciu ciała nie zszyte brzegi układały się w fałdy na prawym boku. Na ramionach spinano materię długimi igłami, a w pasie przewiązywano. Przez podciągnięcie fałdów nad przepaskę powstawało zanadrze, czyli coś w rodzaju kieszeni. Mężczyźni nosili także spodnią krótką szatę, nazywaną chiton. Był on najczęściej zszyty po bokach i spinany na ramionach. Wychodząc z domu zakładali na to specjalną narzutę - himation. Był to prostokątny płat materiału wełnianego, który kobiety nosiły narzucony na chiton lub peplos, a mężczyźni na chiton lub gołe ciało. W ogóle nie nosili spodni - uważali je bowiem za atrybut barbarzyńców. Chiton od VI wieku pne był również strojem kobiecym, jednak różnił się nieco od męskiego. Stroje kobiet były mocno sfałdowane, długie, układane w wyszukany sposób i przewiązywane.

Krótka tunika, wełniana narzuta, płaszcz. Szyto z wełny, koziego włosia. Noszono skórzane sandały.

Ubiory
W przeciągu wieków moda w starożytnej Grecji zmieniała się dość znacznie. W epoce
kreteńskiej i mykeńskiej mężczyźni nosili na biodrach szerokie przepaski - fartuchy,
krótkie spodenki i wysokie obuwie. Suknie kobiet były bogato wykończone i urozmaicone.
Strój ówczesnej kobiety składał się z kloszowej spódnicy rozszerzającej się ku dołowi,
często bogato ozdabianej haftami, falbanami, naszyciami, zakładkami., ujętej grubym
paskiem podkreślającym talię, oraz bluzki lub stanika z długimi lub krótkimi rękawami, z
dość dużym dekoltem. Powszechne były długie, lokowane włosy, noszono szpiczaste,
stożkowate lub płaskie czapeczki.
Noszonym przez przedstawicieli wyższych warstw społecznych, zarówno kobiety, jak
i mężczyzn, był przyjęty z Egiptu pharos z cienkiego płótna zabarwionego purpurą.
Kobiety nosiły również peplos – długą suknię z szerokiego prostokątnego materiału
wełnianego, którym owijały się, tworząc fałdy.
Wojny grecko-perskie miały duży wpływ na zmianę stylu ubierania się Greków. Strój
cechował się wytwornością, harmonijnością układu fałd, ale i lekkością. W Atenach
odświętnie noszono krótkie chitony doryckie – długie, proste, płócienne koszule, czasem
spinane na boku. Odzienie wierzchnie stanowił himation – szeroki pas materiału,
składany podwójnie, przekładany przez ramiona i pod nimi. Stroje te utrzymały się także
w epoce hellenistycznej, lecz pod wpływem Wschodu zaczęto wykorzystywać bawełnę,
jedwab oraz inne tkaniny z włókien roślinnych. Nazwy niektórych ubiorów zmieniły się,
niektóre zmieniły dawny kształt i wygląd.

Ubiór

Najpowszechniejszym strojem greckim był chiton. Była to lniana tunika zapinana lub wiązana na ramionach. Nosili ją mężczyźni i kobiety. Na chiton zakładano długi wełniany płaszcz zwany himationem. Chronił on dobrze od zimna i niepogody. Co charakterystyczne ubiory greckie były najczęściej spinane specjalnymi szpilami lub broszami. Grecy nie stosowali ubrań szytych, choć znały je sąsiednie ludy. Spodnie otaczano pogardą jako barbarzyński wytwór. Brak ubiorów szytych warunkował bardziej otwarty stosunek do ciała, ponieważ do wykonywania bardziej skomplikowanych prac należało się rozbierać.
Stopy greckich obywateli zwykle okrywały sandały lub wełniane obuwie. W domu najczęściej zaś chodzono boso.

Ubiory


Najważniejszym elementem codziennego stroju Rzymianina była tunika, czyli swego rodzaju koszula złożona z dwóch wełnianych kawałków, sięgająca do połowy łydek, bez rękawów albo z rękawami krótkimi, w kolorze białym. Tunik z długimi rękawami zaczęto używać w III w.n.e., co poprzedni było uznawane za przejaw zniewieściałości. Za strój „w złym tonie” dla mężczyzny uważano także tunikę bardzo długą, sięgającą kostek (aby uzyskać odpowiednią długość tuniki, ściągani ja paskiem i wyrzucano ją nad pasek). W zależności od pełnionego urzędu tuniki były ozdabiane i haftowane w różny sposób (np. tuniki ekwitów miały dwa przetykane purpurowe pasy na przodzie).

Tunikę nosiło się w domu, jej uzupełnieniem była toga, którą trzeba było założyć, gdy wychodziło się na ulicę. Togę tworzył pas wełnianego materiału o szerokości ok.2,70 –3 m i długości 5-6 m, o zaokrąglonych końcach. Właściwe ułożenie togi wymagało niebywałego kunsztu i wprawy, dlatego zajmowali się tą czynnością specjalni niewolnicy – garderobiani.

Oceń: (1) (0)

adam890 2006-11-28 16:12:36

Grecki strój codzienny był bardzo skromny i prosty. Ludzie ubierali tzw. peplos, czyli prostokątny płat materii wełnianej, najczęściej koloru żółtego lub niebieskiego, którym owijano ciało. Górną część zaginano i odrzucano na zewnątrz. Po owinięciu ciała nie zszyte brzegi układały się w fałdy na prawym boku. Na ramionach spinano materię długimi igłami, a w pasie przewiązywano. Przez podciągnięcie fałdów nad przepaskę powstawało zanadrze, czyli coś w rodzaju kieszeni.

Mężczyźni nosili także spodnią krótką szatę, nazywaną chiton. Był on najczęściej zszyty po bokach i spinany na ramionach. Wychodząc z domu zakładali na to specjalną narzutę - himation. Był to prostokątny płat materiału wełnianego, który kobiety nosiły narzucony na chiton lub peplos, a mężczyźni na chiton lub gołe ciało. W ogóle nie nosili spodni - uważali je bowiem za atrybut barbarzyńców.

Chiton od VI wieku pne był również strojem kobiecym, jednak różnił się nieco od męskiego. Stroje kobiet były mocno sfałdowane, długie, układane w wyszukany sposób i przewiązywane.


Więcej o starożytnej grecji tu: www.publikacje.edu.pl

Zgłoś nadużycie

Dodaj odpowiedź do pytania

Teraz bez logowania

Zadaj własne pytanie

Teraz bez logowania

Inne pytania z tej kategorii

Z jakiego źródła...

Autor: Pameela, Odpowiedzi: 3

Lubisz...

Autor: lolly, Odpowiedzi: 10

Czy dziewczyny są...

Autor: hoher, Odpowiedzi: 2

Dlaczego internet...

Autor: kurnik, Odpowiedzi: 8

Dlaczego przenosi się...

Autor: marbrzez, Odpowiedzi: 3

Linki